De geweigerde column

Ik heb er tot nu toe hardnekkig het stilzwijgen toegedaan, omdat ik het 'echtpaar' op geen enkele manier de moeite van het becommentariëren waard vind. Maar ja, het echtpaar is tezamen minister van Binnenlandse Zaken zoals het voorheen burgemeester van Rotterdam was. Niemand heeft om mevrouw gevraagd, maar eerst de stad en nu het land krijgt haar er gratis bijgeleverd, twee voor de prijs van een, zal ik maar zeggen!

Het paar is uiterst bekwaam, zou wijlen Wim Sonneveld zeggen, maar is bovenal bekwaam in het zichzelf handhaven. Deze nonvaleurs (om oud premier Van Agt (CDA) te parafraseren), die als beleidsmakers zeker iets in hun mars hebben maar als mensen helemaal niets, terroriseren nu al sedert jaar en dag stad en land of om met mijn oude vriend Wiegel (VVD) te spreken: de ordentelijke mensen in het land.

Maar ik zou zeggen genoeg is genoeg, weg met het echtpaar, ondanks de verdediging te vuur en te zwaard van het stel door de o zo onkreukbare timmermanszoon uit Hendrik Ido Ambacht, de premier der Nederlanden, consensus-masturbant en niet te vergeten staatsman: Wim Kok (PVDA). Kortom, elk land en volk krijgt de regering die het verdient en kennelijk wilt u het echtpaar en de staatsman verdienen.

De cabaretier Youp van 't Hek heeft intussen in zijn column in NRC-Handelsblad de kern van de zaak blootgelegd. Natuurlijk is er door Neelie Peper-Smit en haar echtgenoot geen fraude gepleegd op het Rotterdamse Stadhuis. Neelie en Bram zijn tenslotte niet van de straat, heel vroeger wel maar dat hebben zij reeds lang achter zich gelaten. Nu zijn zij een dame en heer in bonus en dat betekent dat de overheid en haar geldpotten gewoon hun eigendom zijn, zoals dat vroeger gebruikelijk was bij absolute monarchen.

24 uur per dag in de weer voor stad en land, dus schaamteloos gebruik maken van alle diensten en emolumenten die dat biedt. Geen kwartje, wat zeg ik geen stuiver, overdragen van je belastingvrije onkostenvergoeding aan de overheid, wij dus, die zo goed voor je zijn. Zelfs niet de schijn meer hoeven ophouden, dat je als echtpaar financieel bijdraagt in het schemergebied dat workaholics van deze soort nu eenmaal creëren, want ja, wat is werk en wat is privé.

Is bijvoorbeeld de Kalfjes van De Bank ontvangen nu privé of zakelijk, immers De Bank doet grote projecten in de stad. Een knappe accountant die hier een salomonsoordeel over duft te vellen, nee dus en gelijk heeft hij. Het gaat zoals Van 't Hek terecht stelde om de mentaliteit en die deugt niet, dus het echtpaar deugt niet en van geen kanten! Iedereen in Rotterdam weet dat al die verhalen over het echtpaar waar zijn, over persoonlijke kofferdragers en alle andere ongein. Overigens waren de kofferdragers niet de bodes van het stadhuis, maar het hoofd voorlichting of een andere hotemetoot.

Stadhuize, want het echtpaar was dol op vernederingen door hooggeplaatsten van tav hen ondergeschikten. Het is te hopen dat deze schijthuizen met kilo's boter op hun hoofd nu eindelijk eens hun bek durven open te trekken, zodat niet alleen het hoofd van de keuken, een enkele bode en beveilingsbeambte disciplinair worden gestraft, want deze vorm van klassenjustitie zit de bevolking van Rotterdam hoog!

Het zat goed fout ten stadhuize zoals het goed fout zat op het Ministerie van Verkeer en Waterstaat ten tijde van Minister Smit-Kroes (VVD). 20 Miljoen gulden subsidie verstrekken aan frauduleus tankcleaningbedrijf (TCR) te Rotterdam en dat alles na door de advocaat-generaal Mr Feber bij het Hof te Den Haag gewaarschuwd te zijn voor dit bedrijf en deze directie. Het openbaar ministerie was immers heel ver gevorderd in een onderzoek naar de criminele activiteiten van directie en bedrijf.

Daar wist ons Neelie (VVD) wel raad mee, ze belde haar vriendje de Minister van Justitie Hirsch Balin (CDA) en deze sufkeukel gaf het Openbaar Ministerie op verzoek van zijn vriendin de minister opdracht het strafrechtelijk onderzoek met onmiddellijke ingang te staken. En ja, ambtenaren zijn gehoorzaam en het onderzoek wordt door de hogelijk verbaasde advocaat-generaal bij het Hof, door ons Neelie publiekelijk uitgemaakt voor een gefrustreerd konijn, gestaakt.

Neelie heeft echter haar hielen nog niet gelicht of de nijvere advocaat-generaal, een uitstekend en consensieus ambtenaar, zet zijn onderzoek voort en met resultaat: de frauduleuse directie verdwijnt voor enige jaren achter slot en grendel en zwijgt ter terechtzitting over de rol van hun (amoureuze- zo wil een zeer hardnekkig gerucht-) vriendin, mevrouw de voormalige Minister van Verkeer en Waterstaat.

Elke rechtgeaarde journalist zou onmiddellijk geïnteresseerd zijn in de reden van dit opmerkelijke stilzwijgen, want een jaar of wat gevangenis is natuurlijk niet niks voor de Rotterdamse elitebaasjes. Zulke journalisten kent ons land niet, dus loopt ons Neelie nog steeds frank en vrij op vrije voeten rond, wat zeg ik roert het brutaaltje zich stevig en plein public ten faveure van haar mannie, haar beertje!

In een normaal land als Italië staan politici en hoge ambtenaren niet buiten of boven de wet en hebben zij zich net als u en ik te verantwoorden voor de rechter, zeker indien zij hun positie misbruiken om de rechtsgang te belemmeren. Een doodzonde in een land waar de onafhankelijkheid van justitie en rechtelijke macht worden gerespecteerd, maar zo niet in het bananen Koninkrijk der Nederlanden, daar ga je als oud-minister gewoon vrij uit, er komt geen Openbaar Ministerie en geen rechter aan te pas, dat regelen wij als politieke elite onderling wel.

En uitgerekend deze vrouw, die waarschijnlijk in de lik thuis hoort, is de publieke verdediger van die andere ongelikte beer, de Minister van Binnenlandse Zaken, de waker over de integriteit van ons ambtenarencorps, die Prof. Dr.A.Peper heet (PvdA).

Lief echtpaar, elk woord van deze column, wat zeg ik elke letter daarvan, is bedoeld als een afront tegen jullie misselijkmakende praktijken. Ik en ik alleen ben hiervoor verantwoordelijk! Ik daag jullie publiekelijk uit een proces tegen mij aan te spannen wegens smaad. Ik lust jullie rauw, of zoals ze bij ons in Holland zeggen, ik maak jullie in met boter en suiker. Komt maar op als je durft, houdt de weinige eer die jullie nog rest aan jullie zelf en spoedt jullie weg met het eerste het beste vliegtuig dat gaat, nonvaleurs van de ergste soort!

Pim Fortuyn

Bron