De shit van de nieuwe economie

De glans van de nieuwe economie is er een beetje vanaf. Beursfondsen van de nieuwe economie gaan als een jojo heen en weer, sommigen, zoals WorldOnline, zakken gestaag helemaal weg, en de inflatie wakkert aan in het beloofde land van de nieuwe economie: de Verenigde Staten van Amerika en dat terwijl de goeroes van deze economie ons beloofden: nooit meer inflatie!

De redenering was even simpel als misleidend, schaarste, die zorgt voor prijsopdrijving in de oude economie, komt in de nieuwe economie niet voor. Daarin staat niet de schaarste centraal, maar de overvloed, hoe meer zielen hoe meer vreugd, hoe lager de prijzen en hoe groter de verdiensten. Kortom het perpetuum mobile heeft in zijn intrede gedaan en de oude economie afgedaan. Winst was voor de dommen, het gaat om de ideeën (kennis, creativiteit ) en de hooggespannen verwachtingen daaromtrent en ja dan? dan is de sky the limit!

Inmiddels belanden we langzaam maar zeker weer met beide voeten op aarde, de aloude vaste grond!
Betekent dit nu dat al die verwachtingen van de nieuwe economie op drijfzand zijn gebouwd? Zeker niet, die verwachtingen zijn terecht, maar de doorlooptijd wordt zwaar onderschat en het aantal nieuwe producten valt tegen, de toepassingen zijn niet direct duidelijk en de gebruiksvriendelijkheid laat veel te wensen over.

In de nieuwe economie heeft men bedacht dat men een product direct op de markt moet zetten. Flopt het, dan voer je het even snel weer af, is het een top dan ben je snel binnen. Gevolg van deze strategie is dat de consument wordt overspoeld met onrijpe producten, die bovendien nogal eens gebruiksonvriendelijk zijn.

Deze strategie is vanuit de producent in de nieuwe economie goed te begrijpen, via trial and error tracht hij zijn slag te slaan. Dat die trial and error over onze ruggen gaat is niet zijn zorg, maar bederft wel het vertrouwen van de consument in de IT-markt zoals het dat gedaan heeft met het vertrouwen van de belegger in de IT-fondsen.

De enige remedie om dit tekort aan vertrouwen bij beleggers en consumenten te stoppen is net als in de oude economie: degelijkheid! Consumenten en beleggers niet langer als proefkonijnen, respectievelijk melkkoeien gebruiken, maar als gewaardeerde afnemers en kredietverschaffers. Leert de nieuwe economie deze klassieke lessen niet, dan wordt het op den duur tobben. Consumenten en kredietverschaffers zullen meer dan thans de kat uit de boom kijken.

Met een voorproefje daarvan wordt Microsoft momenteel geconfronteerd. Windows 2000 is niet het kassucces aan het worden waarop men had gehoopt. Het nieuwe product heeft te weinig nieuws te bieden om de afnemer massaal te bekeren tot dit product.

Integendeel, het gebruik daarvan roept nog tal van complicaties op. Die complicaties dacht Microsoft, geheel in traditie van deze branche, te verhelpen over de ruggen van het eerste cohort gebruikers heen. Op basis van hun ervaringen, zonder dat Microsoft een cent voor deze ervaringen hoeft betalen (sic!), zal het programma worden aangepast en naar we hopen worden verbeterd.

Deze houding nu, zal men in de IT-branche moeten laten varen. Een product zal gebruiksvriendelijk dienen te zijn en voor introductie op de markt uitvoerig te zijn getest op bruikbaarheid en fouten daarin. Vindt deze cultuuromslag niet plaats uit eigen beweging, dan straft de markt deze houding wel af door afwachtend te zijn in koopgedrag en door voorzichtig te zijn met beleggen.
Dat zou veel van de huidige dynamiek in de IT-branche teniet doen en dat zou buitengewoon jammer zijn voor de consument, de belegger en niet in de laatste plaats voor onze nieuwe loot aan de economische stam: de IT-producent!

bron